Met de aanleg van de nieuwe brug op vijftig meter van zijn voordeur was er de voorbije maanden rumoer genoeg in de straat, maar ten huize Goddaer was het stiller dan anders. Piet vertoefde in New York en Berlijn om er nummers te schrijven voor Amerikaanse tv-series en Europese topartiesten en in Zuid-Spanje dook hij de studio in met Youth, voormalig bassist van Killing Joke en producer van platen van The Verve, Crowded House en Paul McCartney om er een nieuw album in te blikken dat, als het van Piet afhangt, over de hele wereld moet te horen zijn. Het zou dus best kunnen zijn dat Piet niet lang meer zelf de deur opent als je aanbelt.

Een nieuwe Piet

"Ik wilde mijn horizonten verruimen en op andere plaatsen gaan werken. Zo ben ik in New York beland. Dat was heel verrijkend. Ik was de anonieme songwriter die zichzelf elke dag weer moest bewijzen. Ik moest mezelf wegcijferen. Dat was goed. Je wordt met je voeten op de grond gezet, stelt jezelf in vraag. En ik heb heel boeiende mensen leren kennen. Ik zou zelfs durven zeggen dat ik de laatste zes maanden meer heb bijgeleerd dan in de laatste vijf jaar in België. Bovendien maak je veel meer kans om opgemerkt te worden als je in een stad als New York aan de slag bent. Daar vertoeven de mensen die een verschil kunnen maken. Ik was er een paar keer geweest om songs te schrijven en opeens werd ik uitgenodigd voor een befaamd song-camp in Berlijn, waar ik nummers mocht schrijven voor tal van befaamde Europese artiesten. In al die jaren dat ik in België ben bezig geweest, heb ik nooit zo'n uitnodiging ontvangen."

Een nieuw Kortrijk

"Ik heb de grote werken in Kortrijk gemist. Iedere keer dat ik even terugkwam, was de stad grondig veranderd: ofwel was er een brug bij gekomen, of er was een nieuw fietspad aangelegd of er was weer een strook van de Leie verbreed en een andere keer was er een concertzaal bij gekomen. Ik ben blij dat De Kreun naar het centrum is gekomen. Toen het muziekcentrum nog in Bissegem zat, was er altijd wel een reden om niet te gaan. Je kon er moeilijk je wagen kwijt en de infrastructuur was niet echt super. Maar de nieuwe zaal is top. Plus de ondersteuning die je tegenwoordig in een centrum als 'Tracks' krijgt, is super."

Piet at en Piet eet

"Ik heb gezien hoe de façade van de stad is opgepoetst, maar van de inhoud heb ik de laatste tijd weinig kunnen genieten. Mijn sociaal leven heeft even op een laag pitje gestaan. Als je maar af en toe een paar dagen thuis bent, dan heb je geen zin om onmiddellijk de deur uit te gaan. Natuurlijk, ik heb nog altijd mijn vaste adressen. Als ik ga eten, is het gewoonlijk in Hotel Messeyne of The Same Same, gewoon omdat ik weet dat mijn vertrouwen nooit zal beschaamd worden. Voor een doordeweekse lunch kom ik wel eens in Het Eiland terecht, op Buda-eiland. Makkelijk te bereiken met de fiets en het is er gezellig zitten. In de zomer is er een charmant terras, met een mooi uitzicht."

Piet's medemensen

"Kortrijkzanen die me inspireren? Goh, er zijn er veel. Bijvoorbeeld Pierre Lefebvre van Café Den Bras, dat is iemand met wie ik altijd contact hou. Met zijn visie op de dingen, weet hij me vaak te inspireren. Ik ben hier veel te weinig om een stamcafé te hebben, maar als er één café is waar ik me op mijn gemak voel, dan is het Den Bras. En voor de rest heb ik vooral contact met de mensen die ik om praktische reden ontmoet: ons dagelijks brood kopen we bij Bakker Bart, op de weg naar Heule, en daar sla ik graag een praatje. Mijn fruit haal ik dan weer bij Isabelle, op de Veemarkt. Haar man was vroeger kok in het college, toen ik daar op internaat zat. Als ik hem zie, is het altijd gezellig bijpraten. Mensen maken het verschil. Ik ben voor de zomer naar IJsland geweest, waar je versteld staat van de prachtige uitzichten. Maar het waren de mensen die we op de bus ontmoetten, die de reis compleet maakten."

Dorp met stadsallures (het dorp van Piet)

"Wat houdt er me hier? Ik woon hier graag, vlak aan de Leie, zeker nu ze de Leieboorden helemaal vernieuwen. Je hebt sowieso een plek nodig waar je naar terugkeert. Ik kan me wel voorstellen dat ik zou kunnen leven rond New York, niet in. De drukte en het lawaai jagen je op en dat komt me goed uit als ik aan het werken ben. Dat brengt je in de mood om het beste van jezelf te geven. Je wordt opgepept. De stad legt je een hoog ritme op. Dat voel ik ook als ik terugkeer. Maar om te ontspannen, heb ik rust nodig. Ik heb hier al enkele keren muzikanten uit New York op bezoek gehad en zij zijn dol op de buurt van het begijnhof en het Groeningemuseum, waar je de geschiedenis voelt. Ze vinden het ook fijn dat Kortrijk enerzijds de charme heeft van een groot dorp, maar dat hier tegelijkertijd alle faciliteiten voorhanden zijn. Als je in Amerika niet in een kleinere stad woont, vind je daar niets. Hier kan je goed eten, en ben je overal dichtbij. Vanuit Rijsel sta je in een uur in Parijs en op een uur en twintig minuten in Londen. In een kwartier sta je in Rijsel. Als je naar New York vliegt, dan land je op JFK, en duurt het nog bijna een uur voor je in het centrum bent."

Piet klust

"Ik ben een echte Kortrijkzaan. Voor ik geboren werd, woonden mijn ouders in de Rodenburg. Ze waren toen aan het bouwen in de Pater Beckxstraat, maar die woning was nog niet af, en dus zijn we eerst in de Loofstraat gaan wonen, daarna hebben we in de Pater Beckxstraat gewoond tot ik in het eerste leerjaar zat, maar omdat ik daar niet op straat kon spelen, zijn we verhuisd naar de Watermolen. In ’96 heb ik voor een prikje het huis gekocht waar ik nu nog woon. Ik zag het potentieel dat blijkbaar niemand anders zag. Het was een groot gebouw en het lag pal in het centrum. Ik heb de hele achterbouw er zelf uitgeslagen. Alles was rot. Dat wist ik toen ik het huis kocht. Ik heb een groot deel van de verbouwingen zelf gedaan, uit noodzaak. Ik ben een behoorlijke klusser. Ik informeer me goed hoe je iets moet doen, ga eens kijken bij echte professionelen en ben handig genoeg om het achteraf allemaal zelf te doen."

Piet onder water

"Eenmaal de werken hier achter de rug zullen zijn, wordt de straat verkeersarm. Het wordt eenrichtingsverkeer. Je zult de brug kunnen oversteken, maar daarna kun je niet verder. Het wordt gewoon een parcours voor mensen die hier wonen. Nee, mij hoor je niet klagen over de werken in Kortrijk. Ik heb nochtans recht van spreken. Op een gegeven moment stond de onderste verdieping van mijn huis helemaal onder water. We hadden tienduizenden euro's waterschade. Maar alles is hersteld, op kosten van de verzekering. Nee, ik ben voorstander van de werken. In ruil voor het ongemak krijgen we een veel mooiere stad. Kijk naar de Leieboorden. Prachtig gewoon. En je kunt overal naartoe met de fiets. Plus, je hebt veel ruimte en groen."

(Interview: Kurt Vandemaele)
(Verschenen in CityZine Kortrijk 2010)


www.ozarkhenry.com

www.myspace.com/ozarkhenry